مقدمه
آنفلوانزای پرندگان یکی از خطرناکترین و واگیردارترین بیماریهای ویروسی در صنعت طیور است که میتواند در مدت زمان کوتاهی خسارات سنگینی به مرغداریها وارد کند. پیشگیری، کلید مقابله با این بیماری است و رعایت اصول بهداشتی میتواند نقش اساسی در جلوگیری از ورود و گسترش ویروس ایفا کند. در ادامه، ۵ اصل حیاتی بهداشتی برای کنترل و پیشگیری از این بیماری را معرفی میکنیم.
اصل اول: کنترل تردد افراد و وسایل نقلیه
🔒 توضیح: هر فرد یا وسیلهای که وارد سالن میشود، میتواند ناقل ویروس باشد.
✔️ راهکارها:
-
نصب گیت ضدعفونی در ورودی سالنها
-
الزام تعویض لباس و کفش در ورودی
-
محدود کردن ورود افراد غیرضروری به سالن
اصل دوم: قرنطینه گلههای جدید
🕒 توضیح: پرندگان تازهوارد ممکن است ناقل بدون علائم بیماری باشند.
✔️ راهکارها:
-
نگهداری طیور تازهوارد به مدت ۱۴ روز در قرنطینه
-
انجام آزمایشهای تشخیصی قبل از ورود به سالن اصلی
-
رعایت فاصله فیزیکی با سایر گلهها
اصل سوم: ضدعفونی مداوم تجهیزات و محیط
🧼 توضیح: ویروس آنفلوانزا میتواند مدت زیادی روی سطوح باقی بماند.
✔️ راهکارها:
-
ضدعفونی روزانه کف سالن، ظروف آبخوری و دانخوری
-
شستوشوی کامل سالنها در پایان هر دوره پرورش
-
استفاده از ضدعفونیکنندههای تأییدشده توسط دامپزشک
اصل چهارم: جلوگیری از تماس با پرندگان وحشی
🦅 توضیح: پرندگان مهاجر مهمترین منبع انتقال آنفلوانزای پرندگان هستند.
✔️ راهکارها:
-
نصب توری روی پنجرهها و منافذ سالن
-
استفاده از منابع آب مطمئن و پوشیده
-
دور نگه داشتن دان و خوراک از دسترس پرندگان وحشی
اصل پنجم: پایش مداوم و واکنش سریع
🔬 توضیح: شناسایی زودهنگام اولین نشانهها، کلید جلوگیری از اپیدمی است.
✔️ راهکارها:
-
آموزش کارگران برای شناسایی علائم اولیه (افت مصرف خوراک، تلفات ناگهانی، کبودی تاج و…)
-
گزارش سریع موارد مشکوک به دامپزشک
-
نمونهگیری دورهای از گله برای بررسی وجود ویروس
نتیجهگیری
با وجود خطر بالا و خسارات شدید ناشی از آنفلوانزای پرندگان، اجرای دقیق و مداوم اصول بهداشتی میتواند بهطور مؤثری از بروز و گسترش این بیماری جلوگیری کند. پیشگیری همواره ارزانتر و مؤثرتر از درمان است. مرغداران باید با استفاده از مشاوره دامپزشکی و نظارت دقیق، سلامت گلههای خود را تضمین کنند.